Euslogan
Select your languague:
Kup Generyk orlistat online z aptek zarejestrowanych w UE
Eudoctor

Orlistat (generyk)


Poznaj popularny lek Orlistat

Orlistat to bardzo popularny srodek na odchudzanie. Dziala on poprzez zapobieganie dzialania enzymów soków trawiennych, które rozbijaja tluszcze w naszej diecie. Dzieki temu, okolo 30% skonsumowanych tluszczów nie zostanie rozlozonych, a tym samym wchlonietych przez organizm. U osób otylych lub z nadwaga siegniecie po Orlistat moze pomóc zrzucic wage. Jesli chcesz wypróbowac kapsulki 60 mg, mozesz dostac je bez recepty. Kapsulki 120 mg z kolei wymagaja wypisanej przez lekarza recepty i przeznaczone sa dla osób o wskazniku masy ciala (BMI) równym 28 kg/m lub wyzszym.

       Lek Dawkowanie Ilosc Za Tabletke Cena Kup Teraz
orlistat orlistat 120mg 84 zł 4.96 zł 417.38 Kup Teraz
orlistat orlistat 120mg 168 zł 4.50 zł 757.49 Kup Teraz
orlistat orlistat 120mg 252 zł 4.20 zł 1059.63 Kup Teraz
orlistat orlistat 120mg 336 zł 4.23 zł 1422.19 Kup Teraz

*Ceny moga ulec zmianie ze wzgledu na wahania i róznic sie od ceny przedstawionej dla przedmiotu na stronie szczególów produktu. Produkty w koszyku beda zawsze odzwierciedlac ostatnia i ostateczna cene.

Kup orlistat z recepta online

Konsultacja lekarska online oznacza wypelnienie kwestionariusza medycznego. Zarejestrowany lekarz w UE ocenia kwestionariusz medyczny i zbada, czy orlistat jest odpowiednia i bezpieczna do zakupu. Po zatwierdzeniu wydawany jest recepta i przesyla ja do zarejestrowanej apteki UE. Otrzymasz dyskretnie wydane pigulki orlistat w ciagu 3 dni roboczych.

Orsoten to lek, który ma bezpośredni wpływ na procesy metaboliczne w organizmie. Przy regularnym stosowaniu, zgodnie z zasadami, które zawierają instrukcje użytkowania, prowadzi to do znacznego zmniejszenia masy. Lek Orsoten jest dostępny w postaci małych kapsułek z żółtymi mikrogranulkami umieszczonymi w opakowaniu komórkowym. Jeden blister może zawierać 84, 42 lub 21 kapsułek. Substancja czynna w składzie Orsoten jest składnikiem o nazwie „orlistat”. 

Jedna kapsułka zawiera 120 mg wskazanego składnika. Ponadto skład kapsułki Orsoten zawiera substancję pomocniczą - celulozę mikrokrystaliczną. Zasadniczo orlistat zawarty w preparacie jest inhibitorem lipazy, enzymu bezpośrednio zaangażowanego w rozkład komórek tłuszczowych. Ze względu na tę właściwość podczas spożywania Orsotenu proces wchłaniania tłuszczów z pożywienia zachodzącego w jelicie jest zawieszony. W rezultacie trójglicerydy są wydalane w postaci niezmienionej z organizmu, a osoba przyjmująca kapsułkę zauważa znaczny spadek początkowej masy ciała. 

Lek Orsoten jest wskazany dla dorosłych mężczyzn i kobiet cierpiących na otyłość. Ponadto instrukcje użytkowania wskazują, że kapsułki mogą być stosowane przez osoby z nadwagą, których MI przekracza 28 jednostek. Orsoten stosuje się przez długi czas, podczas którego zalecana jest dieta niskokaloryczna. Leczenie produktem Orsoten jest przeciwwskazane w następujących przypadkach: Instrukcja użytkowania wskazuje, że zalecana pojedyncza dawka leku Orsoten to jedna kapsułka. Należy go przyjmować trzy razy dziennie, najlepiej przed posiłkami. 

Przebieg leczenia produktem Orsoten nie powinien trwać dłużej niż 24 miesiące. Najczęściej podczas stosowania leku Orsoten rozwijają się negatywne reakcje z przewodu pokarmowego. Ludzie narzekają na zwiększone tworzenie gazu, któremu towarzyszy tłuste wydzielanie z odbytu. Taka reakcja nie jest powodem wycofania leku Orsoten. Zazwyczaj opisane objawy występują tylko w pierwszych miesiącach leczenia, a następnie znikają. 

Instrukcja użytkowania wskazuje również, że oprócz reakcji z przewodu pokarmowego, Orsoten może powodować inne patologie: Orlistat w Orsoten zmniejsza poziom cyklosporyny we krwi, dlatego jednoczesne stosowanie tych dwóch substancji jest przeciwwskazane. Przy zastosowaniu Orsoten i antykoagulantów możliwe jest nieznaczne zwiększenie INR. Ponadto lek może wpływać na poziom protrombiny, co ogólnie prowadzi do zmiany hemostazogramu. 

Zgodnie z instrukcją stosowania do tej pory nie zgłoszono przypadków przedawkowania produktu Orsoten. W przypadku przekroczenia zalecanej liczby kapsułek zaleca się zasięgnięcie pomocy medycznej. Lek należy chronić przed dziećmi i przechowywać w ciemnym miejscu. A08AB01 Orlistat - mikrogranulki lub mieszanina proszku i mikrogranulek o białym lub prawie białym kolorze. W takich przypadkach wskazane jest leczenie objawowe. Dopuszczalna jest obecność zbrylonych aglomeratów, które łatwo kruszą się pod ciśnieniem. 

Działanie farmakologiczne - hamujące lipazy żołądkowo-jelitowe. Lek Orsoten jest silnym, swoistym i odwracalnym inhibitorem lipaz żołądkowo-jelitowych, który ma długotrwały efekt. Jego działanie terapeutyczne odbywa się w świetle żołądka i jelita cienkiego i polega na tworzeniu kowalencyjnego wiązania z aktywnym regionem serynowym lipaz żołądkowych i trzustkowych. W tym przypadku inaktywowany enzym traci zdolność do rozkładania tłuszczów spożywczych w postaci trójglicerydów na wchłanialne wolne kwasy tłuszczowe i monoglicerydy. 

Ponieważ niestrawione trójglicerydy nie są wchłaniane, wynikające z tego zmniejszenie spożycia kalorii prowadzi do zmniejszenia masy ciała. Zatem działanie terapeutyczne leku odbywa się bez wchłaniania do krążenia ogólnoustrojowego. Sądząc po wynikach zawartości tłuszczu w kale, działanie orlistatu rozpoczyna się 24–48 godzin po spożyciu. Po anulowaniu orlistatu zawartość tłuszczu w kale po 48–72 godzinach zwykle powraca do poziomu sprzed rozpoczęcia terapii. 

W badaniach klinicznych pacjenci przyjmujący orlistat wykazywali większą utratę masy ciała w porównaniu z pacjentami leczonymi dietą. Utrata masy ciała rozpoczęła się już w ciągu pierwszych 2 tygodni po rozpoczęciu leczenia i trwała od 6 do 12 miesięcy, nawet u pacjentów z negatywną odpowiedzią na dietę. W ciągu 2 lat zaobserwowano statystycznie istotną poprawę profilu metabolicznych czynników ryzyka związanych z otyłością. 

Ponadto w porównaniu z placebo nastąpił znaczny spadek ilości tłuszczu w organizmie. Orlistat skutecznie zapobiega powtarzanemu przybieraniu na wadze. Powtarzane zwiększenie masy ciała, nie więcej niż 25% utraty, zaobserwowano u około połowy pacjentów, au połowy tych pacjentów nie zaobserwowano powtarzanego przyrostu masy ciała, a nawet jego dalszego zmniejszenia. 

W badaniach klinicznych trwających od 6 miesięcy do 1 roku u pacjentów z nadwagą lub otyłością i cukrzycą typu 2 przyjmujących orlistat wykazano większą utratę masy ciała w porównaniu z pacjentami leczonymi samą dietą. Utrata masy ciała wystąpiła głównie z powodu zmniejszenia ilości tłuszczu w organizmie. Należy zauważyć, że przed badaniem, pomimo przyjmowania leków hipoglikemicznych, pacjenci często nie mieli wystarczającej kontroli glikemii. Jednak podczas leczenia orlistatem zaobserwowano statystycznie i klinicznie znaczącą poprawę kontroli glikemii. 

Ponadto podczas leczenia orlistatem zaobserwowano zmniejszenie dawek leków hipoglikemizujących, stężenie insuliny w osoczu i zmniejszenie insulinooporności. W 4-letnim badaniu klinicznym orlistat znacznie zmniejszył ryzyko cukrzycy typu 2 (o około 37% w porównaniu z placebo). Stopień zmniejszenia ryzyka był jeszcze bardziej znaczący u pacjentów z początkowo zaburzoną tolerancją glukozy (około 45%). 

W grupie leczonej orlistatem nastąpiła bardziej znacząca utrata masy ciała w porównaniu z grupą placebo. Utrzymywanie masy ciała na nowym poziomie obserwowano przez cały okres badania. Ponadto, w porównaniu z placebo, pacjenci otrzymujący terapię orlistatem wykazali znaczną poprawę profilu metabolicznych czynników ryzyka. W rocznym badaniu klinicznym z udziałem otyłych nastolatków z orlistatem zaobserwowano zmniejszenie BMI w porównaniu z grupą placebo, w której nawet wzrost BMI. 

Ponadto u pacjentów z grupy orlistat zaobserwowano zmniejszenie masy tłuszczu, a także talii i bioder w porównaniu z grupą placebo. Ponadto pacjenci otrzymujący leczenie orlistatem wykazali znaczny spadek ciśnienia krwi d w porównaniu z grupą placebo. U ochotników o prawidłowej masie ciała i otyłości ogólnoustrojowe działanie leku jest minimalne. 

Po jednorazowym doustnym podaniu orlistatu w dawce 360 ​​mg nie można było ustalić niezmienionego orlistatu w osoczu, co oznacza, że ​​jego stężenie jest niższe niż 5 ng / ml. Zasadniczo po przyjęciu dawek terapeutycznych możliwe było wykrycie niezmienionego orlistatu w osoczu krwi tylko w rzadkich przypadkach, podczas gdy jego stężenia były bardzo małe (sądząc z danych uzyskanych w eksperymencie na zwierzętach, metabolizm orlistatu odbywa się głównie w ściana jelita Cząsteczki M1 i M3 mają otwarty pierścień β-laktonu i wyjątkowo słabo hamują lipazę (odpowiednio 1000 i 2500 razy słabszą niż orlistat. Biorąc pod uwagę tak niską aktywność hamującą i niskie stężenie w osoczu (średnio 26 i 108 ng / ml), po przyjęciu dawek terapeutycznych metabolity uznaje się za nieaktywne farmakologicznie. 

Zwykle ma nadwagę i wykazał, że główną drogą eliminacji jest wydalanie orlistat nevsosavsheysya przez jelita przez jelito wydalane około 97% dawki leku i 83% -. orlistat jako niezmienione całkowite wydalanie substancji przez nerki. strukturalnie związany z orlistatem, wynosi mniej niż 2% przyjętej dawki. Czas do całkowitego wyeliminowania orlistatu z organizmu (przez jelita i nerki) wynosi 3-5 dni. Proporcja dróg wydalania orlistatu u ochotników z prawidłową i nadwagą była taka sama. Zarówno orlistat, jak i metabolity M1 i M3 mogą być wydalane z żółcią. Stężenia orlistatu w osoczu i jego metabolitów (M1 i M3) u dzieci nie różnią się od stężeń u dorosłych, porównując te same dawki orlistatu. 

Według danych przedklinicznych nie było dodatkowego ryzyka dla pacjentów w odniesieniu do profilu bezpieczeństwa, toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości i szkodliwego działania na rozrodczość. W badaniach na zwierzętach nie wykazano również działania teratogennego. Ze względu na brak działania teratogennego u zwierząt jego wykrycie u ludzi jest mało prawdopodobne. długotrwałe leczenie pacjentów z otyłością (BMI ≥30 kg / m), z czynnikami ryzyka związanymi z otyłością, w połączeniu z dietą umiarkowanie hipokaloryczną; w skojarzeniu z lekami hipoglikemicznymi (metformina, pochodne sulfonylomocznika i / lub insulina) i / lub dietą umiarkowanie hipokaloryczną u pacjentów z cukrzycą typu 2 z nadwagą lub otyłością. jednoczesne leczenie cyklosporyną; jednoczesne leczenie warfaryną lub innymi lekami przeciwzakrzepowymi do podawania doustnego (patrz W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u zwierząt, 

W przypadku braku działania teratogennego u zwierząt nie należy oczekiwać podobnego działania u ludzi. Jednak ze względu na brak danych klinicznych, Orsoten nie powinien być przepisywany kobietom w ciąży. Nie wiadomo, czy orlistat przenika do mleka matki, dlatego jego stosowanie podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane. Zalecana przez WHO klasyfikacja częstotliwości rozwoju działań niepożądanych: bardzo często - ≥1 / 10; często - od ≥1 / 100 do niepożądanych Działania na orlistat występowały głównie z przewodu pokarmowego i były spowodowane działaniem farmakologicznym leku, zapobiegając wchłanianiu tłuszczów spożywczych. 

Częstość występowania zdarzeń niepożądanych zmniejszała się przy długotrwałym stosowaniu orlistatu. Bardzo często występowały następujące zdarzenia niepożądane - ból lub dyskomfort w jamie brzusznej, tłuste wydzielanie z odbytnicy, emisja gazu z pewną ilością wydzieliny, bezwzględna potrzeba wypróżnienia, steatorrhea, wzdęcia, luźne stolce, zwiększona częstotliwość ruchów jelit; często - ból lub dyskomfort w odbytnicy, miękkie stolce, nietrzymanie stolca, uszkodzenie zębów, choroba dziąseł, wzdęcia *. U pacjentów z cukrzycą typu 2 charakter i częstość zdarzeń niepożądanych były porównywalne z tymi u osób bez cukrzycy z nadwagą i otyłością. 

Częstotliwość zaburzeń żołądkowo-jelitowych wzrasta wraz ze wzrostem zawartości tłuszczu w diecie. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i nauczyć ich, jak je eliminować poprzez lepszą dietę, zwłaszcza w odniesieniu do zawartej w nim tłuszczu. Stosowanie diety niskotłuszczowej zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, a tym samym pomaga pacjentom kontrolować i regulować spożycie tłuszczu. Z reguły te działania niepożądane były łagodne i przemijające. Wystąpiły we wczesnych stadiach leczenia (w ciągu pierwszych 3 miesięcy), a większość pacjentów miała nie więcej niż jeden epizod takich reakcji. 

W 4-letnim badaniu klinicznym ogólny profil bezpieczeństwa nie różnił się od tego uzyskanego w badaniach 1- i 2-letnich. Jednocześnie całkowita częstość występowania zdarzeń niepożądanych z przewodu pokarmowego zmniejszała się co roku w ciągu 4-letniego okresu przyjmowania orlistatu. przy jednoczesnym stosowaniu orlistatu i leków przeciwpadaczkowych występowały przypadki napadów drgawkowych (patrz *) Jedynymi nowymi działaniami niepożądanymi u pacjentów z otyłością i cukrzycą typu 2 były stany hipoglikemiczne (bardzo często) i wzdęcia (często) występujące z częstością 2% i częstość występowania ≥1% w porównaniu z placebo. 

Wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych i fosfatazy alkalicznej, spadek stężenia protrombiny w osoczu krwi, wzrost wartości INR i przypadki niezrównoważonej terapii przeciwzakrzepowej, co doprowadziło do zmiany parametrów hemostatycznych (patrz. przy jednoczesnym stosowaniu orlistatu i cyklosporyny zauważono zmniejszenie stężenia cyklosporyny w osoczu krwi, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności immunosupresyjnej cyklosporyny, dlatego nie zaleca się równoczesnego stosowania orlistatu i cyklosporyny, jednak jeśli takie jednoczesne stosowanie jest konieczne , zaleca się częstsze monitorowanie stężenia cyklosporyny w osoczu krwi, zarówno przy jednoczesnym stosowaniu z orlistatem, jak i po zaprzestaniu stosowania orlistatu. 

Stężenie cyklosporyny w osoczu krwi należy kontrolować do momentu ustabilizowania się. Przy jednoczesnym stosowaniu z lekiem Orsoten lub przed snem. Podczas stosowania amiodaronu doustnie podczas leczenia orlistatem odnotowano zmniejszenie ogólnoustrojowej ekspozycji na amiodaron i desetyloamiodaron (o 25–30%), jednak ze względu na złożoną farmakokinetykę amiodaronu znaczenie kliniczne tego zjawiska jest niejasne. Dodanie orsotenu i akarbozy z powodu braku badań farmakokinetycznych. Przy jednoczesnym podawaniu orlistatu i leków przeciwpadaczkowych obserwowano przypadki rozwoju napadów. 

Nie ustalono związku przyczynowego między rozwojem napadów a terapią orlistatem. Należy jednak monitorować pacjentów pod kątem możliwych zmian w częstości i / lub nasileniu zespołu konwulsyjnego. Zgodnie z badaniami klinicznymi orlistat nie wykazuje interakcji z amitryptyliną, atorwastatyną, biguanidami, digoksyną, fibratami, fluoksetyną, losartanem, fenytoiną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, fenterminą, prawastatyną, nifedypiną GITS (układ terapeutyczny przewodu pokarmowego). 

Jednak przy równoczesnym stosowaniu orlistatu i warfaryny lub innych leków przeciwzakrzepowych można zaobserwować spadek stężenia protrombiny i wzrost wskaźnika INR, co może prowadzić do zmiany parametrów hemostatycznych. Konieczne jest kontrolowanie wskaźnika INR podczas jednoczesnego leczenia warfaryną lub innymi lekami przeciwzakrzepowymi do podawania doustnego. Odnotowano rzadkie przypadki rozwoju niedoczynności tarczycy i / lub naruszenia jej kontroli. 

Mechanizm rozwoju tego zjawiska jest nieznany, ale może być spowodowany zmniejszeniem absorpcji jodowanej soli i / lub lewotyroksyny sodowej. Zdarzały się przypadki zmniejszonej skuteczności leków przeciwretrowirusowych w leczeniu HIV, leków przeciwdepresyjnych i przeciwpsychotycznych (w tym preparatów litu), które zbiegają się z początkiem stosowania orlistatu u wcześniej wyrównanych pacjentów. 

Leczenie orlistatem należy rozpocząć dopiero po dokładnej ocenie jego możliwego wpływu na takich pacjentów. Orlistat może pośrednio zmniejszyć skuteczność środków antykoncepcyjnych do podawania doustnego, co w niektórych przypadkach może prowadzić do nieplanowanej ciąży. Zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji również w przypadku ciężkiej biegunki. 

U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zalecana dawka orlistatu to 1 kapsułka. 120 mg do każdego głównego posiłku (bezpośrednio przed, w trakcie lub nie później niż 1 godzinę po posiłku). W połączeniu z lekami hipoglikemicznymi (metformina, pochodne sulfonylomocznika i / lub insulina) i / lub dietą umiarkowanie niskokaloryczną u pacjentów z cukrzycą typu 2 z nadwagą lub otyłością. U dorosłych zalecana dawka orlistatu to 1 kapsułka. 120 mg do każdego głównego posiłku (bezpośrednio przed, w trakcie lub nie później niż 1 godzinę po posiłku). 

Jeśli posiłek zostanie pominięty lub jedzenie nie zawiera tłuszczu, lek Orsoten należy przyjmować w połączeniu ze zrównoważoną, umiarkowanie hipokaloryczną dietą zawierającą nie więcej niż 30% kalorii w postaci tłuszczów. Dzienne spożycie tłuszczów, węglowodanów i białek należy podzielić na 3 główne dawki. Zwiększenie dawki orlistatu ponad zalecane (120 mg 3 razy dziennie) nie prowadzi do zwiększenia jego działania terapeutycznego. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania orlistatu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i / lub nerek, a także u pacjentów w podeszłym wieku i dzieci (poniżej 12 lat) nie były badane. 

W badaniach klinicznych z udziałem osób z prawidłową masą ciała i otyłych, pojedynczym dawkom 800 mg lub wielokrotnym dawkom orlistatu 400 mg 3 razy dziennie przez 15 dni nie towarzyszyło pojawienie się znaczących zdarzeń niepożądanych. Ponadto pacjenci z otyłością mają doświadczenie w stosowaniu 240 mg orlistatu 3 razy dziennie przez 6 miesięcy, czemu nie towarzyszyło znaczące zwiększenie częstości zdarzeń niepożądanych. 

Według badań przeprowadzonych na ludziach i zwierzętach wszelkie działania ogólnoustrojowe, które mogą być związane z właściwościami orlistatu hamującymi lipazę, powinny być szybko odwracalne. Stosowanie leku Orsoten należy przerwać, jeśli po 12 tygodniach leczenia masa ciała spadnie o mniej niż 5% w porównaniu do początkowej masy ciała. Badania kliniczne wykazały mniejsze zmniejszenie masy ciała u pacjentów z cukrzycą typu 2 otrzymujących orlistat w porównaniu do pacjentów bez cukrzycy otrzymujących orlistat. 

Orsoten prowadzi do poprawy profilu czynników ryzyka i chorób związanych z otyłością, w tym hipercholesterolemią, cukrzycą typu 2, upośledzoną tolerancją glukozy, hiperinsulinemią, nadciśnieniem tętniczym i zmniejszeniem tłuszczu trzewnego. W połączeniu z lekami hipoglikemicznymi, takimi jak metformina, pochodne sulfonylomocznika i / lub insulina, u pacjentów z cukrzycą typu 2 z nadwagą (BMI ≥ 28 kg / m2 w połączeniu z dietą umiarkowanie hipokaloryczną, zapewnia dodatkową poprawę w kompensacji metabolizm węglowodanów W badaniach klinicznych u większości pacjentów stężenia witamin A, D, E, K i beta-karotenu podczas 4 lat terapii orlistatem pozostawały w normalnym zakresie, aby zapewnić odpowiednie spożycie wszystkich składników odżywczych, multiwitaminy przepisane.

Pacjent powinien otrzymywać zbilansowaną, umiarkowanie hipokaloryczną dietę zawierającą nie więcej niż 30% spożycia kalorii w postaci tłuszczów. Dzienne spożycie tłuszczów, węglowodanów i białek należy podzielić na 3 główne dawki. Podczas stosowania orlistatu zdarzały się przypadki krwawienia z odbytu. Jeśli pojawią się ciężkie i / lub uporczywe objawy krwawienia, konieczne jest dodatkowe badanie. Prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego może wzrosnąć, jeśli lek Orsoten stosuje się w diecie bogatej w tłuszcze (na przykład 2000 kcal / dzień, z czego ponad 30% ma postać tłuszczów, co odpowiada około 67 g tłuszczu). Dzienne spożycie tłuszczu należy podzielić na 3 główne dawki. 

Jeśli lekowi Orsotens towarzyszy poprawa kompensacji metabolizmu węglowodanów, co może pozwolić lub wymagać zmniejszenia dawki leków hipoglikemicznych (na przykład pochodnych sulfonylomocznika). Konieczne jest kontrolowanie parametrów krzepnięcia (na przykład wskaźnika INR) podczas jednoczesnego leczenia antykoagulantami do podawania doustnego. W przypadku ciężkiej biegunki związanej ze stosowaniem orlistatu u kobiet stosujących środki antykoncepcyjne do podawania doustnego konieczne jest zastosowanie dodatkowych środków antykoncepcyjnych. 

Podczas stosowania orlistatu odnotowano rzadkie przypadki rozwoju niedoczynności tarczycy i / lub naruszenia jej kontroli. Mechanizm rozwoju tego zjawiska jest nieznany, ale może być spowodowany zmniejszeniem absorpcji jodowanej soli i / lub lewotyroksyny sodowej. Orlistat może zmniejszać wchłanianie leków przeciwretrowirusowych w leczeniu HIV i skuteczność terapii przeciwretrowirusowej.


Celem tej strony jest promowanie wśród konsumentów powszechnego rozumienia i wiedzy na temat różnych zagadnień zdrowotnych. Nie ma ona na celu zastępować profesjonalnej porady lekarskiej, diagnozy bądź leczenia. Eudoctor.net nie jest internetową apteką i nie sprzedaje leków przez Internet. Chronione prawem autorskim 2018. Wszystkie prawa zastrzeżone.