Euslogan
Select your languague:
Kup Viagra, Cialis, Levitra, Spedra, online z aptek zarejestrowanych w UE
Eudoctor

Zaburzenia erekcji


Impotencja

Impotencja badz zaburzenia erekcji (ZE) obecnie nie sa zbyt powaznym problemem. Jest to uleczalne schorzenie. Warto wspomniec, ze moze miec ona podloze medyczne lub psychologiczne. Wiekszosc informacji skupia sie na dojrzalych mezczyznach, jednak choroba ta moze dotknac panów w kazdym wieku. Moze byc ona spowodowana niewlasciwa dieta, nadmiarem spozywanego alkoholu lub brakiem wystarczajacej aktywnosci fizycznej. Jezeli dotknal Cie ten problem, nie ma powodu do placzu, gdyz dostepne sa lekarstwa, które pomoga Ci osiagnac i utrzymac wlasciwa erekcje.

Przypadlosc ta moze miec negatywny wplyw na pewnosc siebie mezczyzny. Wazne jednak jest, aby nie cierpiec w ciszy i zwrócic sie o pomoc, gdyz ZE mozna leczyc. Nie bój sie powiedziec o tym swojej partnerce, gdyz oboje mozecie czerpac korzysci z otwartego i szczerego zwiazku. Jezeli chcesz samodzielnie zadzialac temu problemowi, rozwiazaniem jest eudoctor.net, gdyz mozesz wypelnic formularz i poprosic o internetowa konsultacje lekarska.

Oferujemy szeroka game kuracji, tabletek, zastrzyków, kremów, a takze leki naturalne. Wsród naszych produktów dotyczacych ZE znajdziemy srodki takie jak: Viagra, Levitra, Cialis. Dzieki nim osiagniesz zdrowa erekcje, gdyz podwyzsza one przeplyw krwi do penisa. Nie tylko osiagniesz erekcje, ale bedziesz równiez w stanie ja utrzymac. Jednym z naszych najpopularniejszych produktów jest Cialis, glównie ze wzgledu na dlugi okres dzialania. Stosujac Cialis, bedziesz wiódl zdrowe zycie seksualne, o jakim marzyles. Zajrzyj na ponizsza liste naszych leków na ZE.

Zdrowie seksualne jest ważnym składnikiem zdrowia emocjonalnego i fizycznego każdej osoby. Niemożność realizacji seksualnej z różnych przyczyn prowadzi do rozwoju ciężkiej nerwicy i narusza społeczną adaptację jednostki w społeczeństwie. W strukturze zaburzeń seksualnych zaburzenia erekcji zajmują wiodące miejsce, zarówno pod względem częstotliwości występowania, jak i znaczenia społecznego, ponieważ pogarszają jakość życia najbardziej aktywnych społecznie i pełnosprawnych mężczyzn. Zaburzenia erekcji definiuje się jako niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji wystarczającej do zaspokojenia aktywności seksualnej, jeśli zaburzenia te będą obserwowane przez co najmniej 3 miesiące.

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) jeden na dziesięciu mężczyzn w wieku powyżej 21 lat cierpi na zaburzenia erekcji, a co trzeci mężczyzna w wieku powyżej 60 lat na ogół nie jest w stanie odbyć stosunku płciowego. W wieku 40–50 lat zaburzenie erekcji wykrywa się u 40% mężczyzn, w wieku 50–60 lat, u 48–57% badanych, a w starszej grupie wiekowej 70% mężczyzn cierpi na to zaburzenie, a 6% osób w wieku od 50 do 75 lat z zaburzeniami erekcji jest poważnym problemem życiowym. ED obserwuje się u około 140–150 milionów mężczyzn na świecie i szacuje się, że w ciągu następnych 25 lat liczba ta może się podwoić. Współczesne badania wykazały, że zaburzenia erekcji z reguły mają etiologię organiczną i częściej są spowodowane przyczynami somatycznymi, przynajmniej u mężczyzn w wieku powyżej 50 lat.

Mechanizm erekcji jest złożonym procesem fizjologicznym, który zapewnia wspólna aktywność elementów mięśni gładkich, układu naczyniowego, nerwowego i hormonalnego. Erekcja penisa jest spowodowana albo lokalną stymulacją czuciową narządów płciowych, albo przez bodźce centralne uzyskane lub rozwinięte przez mózg. Na poziomie komórkowym następuje rozluźnienie komórek mięśni gładkich pod wpływem mediatorów: cAMP i cGMP. Wzrost ich stężenia wewnątrzkomórkowego prowadzi do uwolnienia wapnia do przestrzeni pozakomórkowej. Zmiana stężenia wapnia prowadzi do zmiany potencjału błony komórkowej, rozluźnienia beleczek mięśni gładkich tkanki jamistej i wzwodu prącia. Cyklaza guanylowa jest aktywowana przez działanie NO, przekształcając GTP w cGMP.

Należy zauważyć, że źródłem NO w tkance jamistej są nie tylko komórki śródbłonka, ale także niecholinergiczne nieadrenergiczne zakończenia nerwowe, w których ten mediator jest syntetyzowany w wyniku działania enzymu neuronalnego NOC (nNOC). Wydalony przez zakończenia nerwowe w wyniku ich aktywacji, NO „nie wyzwala” erekcji, a następnie w wyniku mechanicznego działania zwiększonego przepływu krwi na ścianki jamistych tętnic i zatok ciał jamistych prącia , eNOC jest aktywowany, co z kolei prowadzi do przedłużonej syntezy NO wraz z rozwojem maksymalnych erekcji. 

Głównymi czynnikami ryzyka zaburzeń erekcji są wiek, choroby sercowo-naczyniowe, w tym nadciśnienie, zaburzenia endokrynologiczne (cukrzyca, niedobór androgenów), działania niepożądane leków, urazy rdzenia kręgowego, depresja, złe nawyki i choroby gruczołu krokowego. Oprócz tego palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, brak aktywności fizycznej i stosowanie niektórych leków przyczyniają się do rozwoju zaburzeń erekcji: niektóre leki przeciwnadciśnieniowe, leki przeciwdepresyjne, uspokajające, odurzające, H2-blokery, leki hormonalne.

U większości mężczyzn główną przyczyną zaburzeń erekcji jest choroba naczyniowa. W prawie wszystkich badaniach epidemiologicznych poświęconych zaburzeniom erekcji ujawniono związek między ich występowaniem a nadciśnieniem tętniczym i miażdżycą tętnic. Ponadto, według niektórych autorów, wykrycie zaburzeń erekcji może wskazywać na obecność i u pacjenta występuje jedna z tych chorób w postaci utajonej. Niektórzy autorzy zalecają nawet wykonanie testów EKG wysiłkowego przed rozpoczęciem leczenia zaburzeń erekcji.

Udowodniono, że niewydolność tętnicza penisa w około jednej trzeciej przypadków rozwija się do ogólnoustrojowych objawów patologii sercowo-naczyniowej. Ponadto, ze względu na fakt, że średnica tętnic jamistych jest mniejsza niż średnica tętnic wieńcowych, ED może być pierwszą kliniczną manifestacją chorób spowodowanych dysfunkcją śródbłonka. Dlatego w obecności czynników ryzyka występuje przede wszystkim funkcjonalne i organiczne uszkodzenie mniejszych tętnic.

Z powodu zmian miażdżycowych naczyń prącia (PC) dochodzi nie tylko do mechanicznego upośledzenia przepływu krwi, ale także do zakłócenia produkcji neuroprzekaźników i zmniejszenia elastyczności naczyń. Ostatecznie naczynia te nie są w stanie dostarczyć organom niezbędnej ilości tlenu i składników odżywczych, przyczyniając się do zwiększonej fibrogenezy jamistej tkanki prącia. Z powodu włóknistej transformacji tkanki jamistej niemożliwe jest utrzymanie erekcji wystarczającej do pełnego stosunku płciowego.

Często różne objawy miażdżycy rozwijają się równolegle, ponieważ czynniki ryzyka dysfunkcji śródbłonka i miażdżycy naczyń krwionośnych prącia są takie same jak czynniki ryzyka choroby wieńcowej - palenie tytoniu, dyslipoproteinemia cukrzycy. Ryzyko CHD u pacjentów w wieku powyżej 50 lat jest znacznie zwiększone w przypadku zaburzeń erekcji.

Nadciśnienie tętnicze przyczynia się również do zaburzeń erekcji, nawet przy braku miażdżycy: tkanka mięśniowa proliferuje w ciałach jamistych i naczyniach krwionośnych, zwłóknieniu tkanki jamistej i wzroście w niej ilości kolagenu typu III. Ponadto nasilenie tych zmian jest wprost proporcjonalne do stopnia wzrostu skurczowego ciśnienia krwi.

Ponadto rozwój zaburzeń erekcji jest często związany z nieodpowiednim leczeniem przeciwnadciśnieniowym. Uważa się, że 25% przypadków zaburzeń erekcji w taki czy inny sposób jest spowodowanych przez leki. Kliniczne objawy zaburzenia erekcji wywołane przez lek są uważane za stosunkowo szybki początek, tymczasowe połączenie z przyjmowaniem leku, który niekorzystnie wpływa na różne części stosunku płciowego, oraz zmniejszenie nasilenia zaburzenia lub jego całkowitego zniknięcia po odstawieniu leku. Bardzo często występowanie zaburzeń erekcji wiąże się ze stosowaniem leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza diuretyków tiazydowych i beta-blokerów. Wystąpienie zaburzeń erekcji oczywiście zmniejsza przestrzeganie przez pacjenta leczenia, a ostatecznie pogarsza rokowanie.

Zakłada się, że zaburzenia erekcji mogą wystąpić z powodu zmniejszenia przepływu krwi do penisa, ale nie jest jasne, czy spadek ten jest konsekwencją spadku ogólnoustrojowego ciśnienia krwi podczas skutecznego leczenia przeciwnadciśnieniowego, wyniku choroby naczyniowej lub jakiejkolwiek innej nieznane działanie leku.

Zmiana schematu przyjmowania leków może pomóc pacjentowi przezwyciężyć negatywne zmiany w sferze seksualnej, które obserwuje się w przypadku niektórych rodzajów leczenia. Na przykład, wraz z rozwojem zaburzeń erekcji u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, diuretyki tiazydowe i nieselektywne beta-blokery są anulowane. W tej sytuacji pierwszeństwo mają antagoniści wapnia, inhibitory ACE i alfa-blokery lub inhibitory receptora angiotensyny. W razie potrzeby wyznaczenie beta-blokerów jako leków z wyboru u pacjentów z zaburzeniami erekcji staje się nowoczesnymi wysoce selektywnymi lekami, takimi jak bisoprolol.

Istnieje powszechne przekonanie wśród pacjentów, że istnieje wysokie ryzyko nagłej śmierci u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową podczas stosunku, jednak obawy te są znacznie przesadzone. Po pierwsze, aktywność fizyczna podczas aktywności seksualnej nie jest tak duża - średnio przypomina chodzenie 1 milę (1,6 km) w 20 minut lub wspinanie się po 2 schodach (20 stopniach) w 10 sekund. Po drugie, wyniki badań epidemiologicznych pokazują, że w przypadku braku zawału mięśnia sercowego bezwzględne ryzyko zawału mięśnia sercowego podczas aktywności seksualnej wynosi tylko 2 przypadki na 1 milion mężczyzn. Względne ryzyko zawału mięśnia sercowego w ciągu 2 godzin po kontakcie seksualnym wynosiło 2,5% i nie wzrosło po tym okresie.

Istnieją dość interesujące dane dotyczące związku objawów zaburzeń erekcji u pacjentów z chorobą wieńcową z lokalizacją zawału mięśnia sercowego, co trudno jest wyjaśnić naukowo. Tak więc powstały wierzchołkowy i przedni zawał mięśnia sercowego wpływa na osiągnięcie erekcji, a później - na zadowolenie ze stosunku seksualnego, na przegrodę - na zadowolenie ze stosunków seksualnych. Takie cechy mogą wynikać z różnych zmian metabolizmu lipidów i węglowodanów, produkcji eikozanoidów, białka C-reaktywnego, fibrynogenu, funkcji śródbłonka naczyniowego i syntezy cząsteczki adhezji komórkowej, ponieważ nasilenie zaburzeń erekcji jest związane z tymi parametrami u pacjentów z wieńcem choroba tętnic. A zatem, Można argumentować, że życie seksualne powinno być i jest ważnym składnikiem jakości życia pacjentów z chorobami układu krążenia. Leczenie. Aktywne czynniki śródbłonka - inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE) są modulatorami naturalnych erekcji. Obecnie w Rosji zarejestrowano 4 leki z grupy inhibitorów FDA typu 5: sildenafil (Viagra), tadalafil (Cialis), wardenafil (Levitra) i udenafil (Ziden). Nie mają bezpośredniego działania relaksującego na ciałę jamistą, ale wzmacniają relaksujący wpływ NO poprzez hamowanie PDE-5 i zwiększenie stężenia cGMP podczas podniecenia seksualnego, zwiększając w ten sposób przepływ krwi do ciała jamistego i przyczyniając się do powstania i utrzymania erekcji fizjologicznych. Aktywne czynniki śródbłonka - inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE) są modulatorami naturalnych erekcji. Obecnie w Rosji zarejestrowano 4 leki z grupy inhibitorów FDA typu 5: sildenafil (Viagra), tadalafil (Cialis), wardenafil (Levitra) i udenafil (Ziden). Nie mają bezpośredniego działania relaksującego na ciałę jamistą, ale wzmacniają relaksujący wpływ NO poprzez hamowanie PDE-5 i zwiększenie stężenia cGMP podczas podniecenia seksualnego, zwiększając w ten sposób przepływ krwi do ciała jamistego i przyczyniając się do powstania i utrzymania erekcji fizjologicznych. Aktywne czynniki śródbłonka - inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE) są modulatorami naturalnych erekcji. Obecnie w Rosji zarejestrowano 4 leki z grupy inhibitorów FDA typu 5: sildenafil (Viagra), tadalafil (Cialis), wardenafil (Levitra) i udenafil (Ziden). Nie mają bezpośredniego działania relaksującego na ciałę jamistą, ale wzmacniają relaksujący wpływ NO poprzez hamowanie PDE-5 i zwiększenie stężenia cGMP podczas podniecenia seksualnego, zwiększając w ten sposób przepływ krwi do ciała jamistego i przyczyniając się do powstania i utrzymania erekcji fizjologicznych.

U pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi należy wziąć pod uwagę dwie cechy działania inhibitorów PDE-5: obniżają ciśnienie krwi i wchodzą w interakcje z azotanami. Pierwszy lek z tej grupy, syldenafil, obniża skurczowe ciśnienie krwi o około 8 mmHg. Art. Jednak na tle terapii przeciwnadciśnieniowej częstość jego działań niepożądanych związanych ze spadkiem ciśnienia krwi (zawroty głowy, omdlenia) nie wzrasta. Tadalafil (Cialis) ma bardziej selektywne właściwości dla PDE-5 w porównaniu z PDE-6 (izoformy PDE znajdujące się w siatkówce), co zapewnia minimum efektów ubocznych, w tym z boku. Cialis zaczyna działać po 16 minutach i utrzymuje się przez 36 godzin po podaniu. Ponadto zalety leku obejmują brak interakcji z jedzeniem i alkoholem. Skuteczność leku była podobna u młodych pacjentów i osób powyżej 65. roku życia i nie zależała od etiologii zaburzeń erekcji. U zdrowych osób przyjmowanie leku Cialis w dawce 10 i 20 mg nie spowodowało statystycznie istotnego spadku ciśnienia krwi w pozycji stojącej, a na ogół działanie leku nie miało wpływu na hemodynamikę. Wykazano, że tadalafil jest skuteczny u mężczyzn ze stwardnieniem rozsianym, co sugeruje możliwość jego stosowania nawet w ciężkiej patologii somatycznej. co wskazuje na możliwość jego zastosowania nawet w ciężkiej patologii somatycznej. co wskazuje na możliwość jego zastosowania nawet w ciężkiej patologii somatycznej. przyjmowanie leku Cialis w dawce 10 i 20 mg nie spowodowało statystycznie istotnego spadku ciśnienia krwi w pozycji stojącej, a ogólnie działanie leku nie wpłynęło na hemodynamikę. Wykazano, że tadalafil jest skuteczny u mężczyzn ze stwardnieniem rozsianym, co sugeruje możliwość jego stosowania nawet w ciężkiej patologii somatycznej. co wskazuje na możliwość jego zastosowania nawet w ciężkiej patologii somatycznej. co wskazuje na możliwość jego zastosowania nawet w ciężkiej patologii somatycznej. przyjmowanie leku Cialis w dawce 10 i 20 mg nie spowodowało statystycznie istotnego spadku ciśnienia krwi w pozycji stojącej, a ogólnie działanie leku nie wpłynęło na hemodynamikę. Wykazano, że tadalafil jest skuteczny u mężczyzn ze stwardnieniem rozsianym, co sugeruje możliwość jego stosowania nawet w ciężkiej patologii somatycznej. co wskazuje na możliwość jego zastosowania nawet w ciężkiej patologii somatycznej. co wskazuje na możliwość jego zastosowania nawet w ciężkiej patologii somatycznej.

Przeciwwskazaniem do stosowania inhibitorów PDE-5 jest jednoczesne podawanie azotanów. Wraz z rozwojem ataku dusznicy bolesnej podczas leczenia inhibitorami PDE-5 podawanie nitrogliceryny jest ściśle przeciwwskazane. Ostrożnie leki z tej grupy stosuje się w niestabilnych chorobach sercowo-naczyniowych, w których sama aktywność seksualna jest czynnikiem ryzyka powikłań, w obecności anatomicznych deformacji penisa, chorób, które przyczyniają się do wystąpienia priapizmu.

Wniosek. Zaburzenia erekcji są częstym schorzeniem u mężczyzn w różnych grupach wiekowych, zwłaszcza z istniejącą patologią serca, w tym nadciśnieniem tętniczym. Obecność zaburzeń erekcji u osób bez chorób układu sercowo-naczyniowego prowadzi do zwiększonego ryzyka ich wystąpienia w przyszłości, szczególnie u młodych mężczyzn. Istniejące zaburzenia erekcji u pacjentów z patologią serca i nadciśnieniem tętniczym są jednym z czynników prognostycznych niekorzystnego rokowania - zwiększonego ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych i ogólnej. Leczenie przeciwnadciśnieniowe ma niejednoznaczny wpływ na występowanie i postęp zaburzeń erekcji. Negatywny efekt jest bardziej związany ze stosowaniem diuretyków tiazydowych i niektórych beta-blokerów.